Bu kaçıncı münferit olay! Bu kaçıncı katliam!

36 yıl geçti...14yıl geçti...3 yıl geçti... Hala mı vicdanlarınıza değmiyor? Bu topraklarda bazı aylar vardır ki sıcak da olsa soğuk da içi ürperir  insanın bi'! Aralık araladı ya kapılarını sıralar şimdi devlet tek tek ölümlerini. Tek tek işaretler bedenlerimizi...Bazen kapıda bir tebeşir izisinizdir bazen de bir savaş uçağının lazerinin  izi. Ama hep işaretlisinizdir devletin gözünde. Oracıktan izler sizi hep. Hep oralarda bir yerlerde bahaneleri üretilir “münferit olayların”.Bu kaçıncı münferit olay! Bu kaçıncı katliam! Adım adım plandır bunlar. Adım adım işaretler devlet. Yoksa öyle kolay değil 36 saatte yüzlerce can... “Sükuneti” sağlamak uğruna birbirine düşen iki farklı grup der katliama devlet ama başka adı yoktur Maraş'ın, Maraş katliamdır! Askeri iradesini getirebilmek uğruna uygun ortam hazırlamıştır devlet kan kokan topraklar üzerinde, başka da açıklaması yoktur bunun. Unut der devlet! Anma, hatırlama, konuşma! Ve yasak eder katliamın 36.yılında insanların canlarını anmasını. Hayatına sükun içinde devam et, der devlet. Etmiyorsan da adına “ Hayata Dönüş Operasyonu” der. Önce kapatır seni tutsak eder çünkü sınırların dışındasındır. Yetmez! Çünkü bitmezsin, tükenmezsin, büyürsün! İzole eder! Ettirmezsin,direnirsin! Bedeninin son damlalarıyla direnirsin buna da! Sonra oturur devlet bir plan yapar hem de öyle böyle değil 1 yıl boyunca planlar! Hayata dön diye sekiz bin üç yüz otuz beş asker ve binlerce çevik kuvvet ve binlerce gardiyanla boğar seni devlet! Sırf sınırlarını bilmedin diye yapar bir de bunu. Hele ki sınırını bilmeyen bir kaçakçıysan, gözünü bile kırpmadan kıyar otuzdört canına. Yüzsüzce kaza oldu tazminatı neyse veririz der! Takipsizlik kararı çıkarır! İnsanlık neyse artık yok eder onu da. Gömer kanlı topraklarının altına. Failleri bellidir de bir türlü bulunamaz. Öylesine de olsa bulunamaz. Bütün bu adaletsizlikler koskoca bir çığlık oluyor! Hala mı duymuyor kulaklarınız?